Mυθικός έρωτας

Ο Αχιλλέας σκοτώνει την Πενθεσίλεια. Αθηναϊκός μελανόμορφος αμφορέας.6^ος αι. π.τ.ε. Βρετανικό Μουσείο. Λονδίνο.

Η Πενθεσίλεια είπε:
Μόνον αυτόν που θα με νικήσει
θα ερωτευτώ
Κι ο Αχιλλέας τη σκότωσε
Κι από τότε ο έρωτας έγινε
πεδίο μάχης

Όμως στην αναμέτρηση ομοίων
υπάρχει νικητής;

Ποιος;
Εγώ;
Εσύ;
Εγώ;
Eσύ;

Η γνωστή πόλωση

What we call the beginning is often the end

and to make an end is to make a beginning.

T.S. Eliot

Θέλω να κολυμπήσω σε μια καινούργια ψυχή

τόσο μπλε

τόσο αμέριμνη

τόσο αθόρυβη

όσο και η εγκυμοσύνη της θάλασσας.

Γιατί θα πρέπει να υπομένω

τη γλυκιά προσμονή

ενός βρέφους απάτη

που προτίμησε να με εγκαταλείψει

για την προσωρινή ύπαρξη

του κίτρινου φύλλου;

Δώσε μου ένα λόγο για να το κάνω.

Για άλλη μια παράταση αθανασίας;

Ερωτική συγκυρία

Με τους χορευτές του American Ballet Theatre

Μια χειραψία μόνο

και ο έρωτας αφήνει τ΄ αποτυπώματά του

να ρουθουνίζουν παράφορα στο φλοιό της γης

Μια καλοζυγισμένη περιστροφή

και απρόσκλητος ο ανεμοστρόβιλος

κλέβει τις μαύρες βούλες του σκύλου

Στη σεισμική ακολουθία

το όμορφο γόνατο

συναντά

το λοβό του αυτιού

Όταν η αίσθηση

γίνει ζευγάρι με την παραίσθηση

κι ο πόνος με την ηδονή

το τραγούδι της καρδερίνας

ζωγραφίζει

τεντωμένους μυς

σε φλογισμένα σώματα

Το προαιώνιο ερωτικό παιχνίδι

μπαίνει σε τροχιά

μοιραίας αναμέτρησης

για την επικράτηση

και κάθε φορά

που το χρυσό γάντι μιας ηλιαχτίδας

πέφτει

ο χορός της φυσαλίδας

κεντά στην κόκκινη φούστα

σαράντα ανέμους

κι ένα χειροκρότημα.